Wcześniejsza emerytura lekarza stomatologa

Dział XII załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze – do okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach zalicza prace lekarzy świadczone w określony sposób:

  1. Prace na oddziałach: intensywnej opieki medycznej, anestezjologii, psychiatrycznych i odwykowych, onkologicznych, leczenia oparzeń oraz ostrych zatruć w bezpośrednim kontakcie z pacjentami;
  2. Prace w zespołach operacyjnych dyscyplin zabiegowych oraz prace lekarzy stomatologów.

Dzisiejszy wpis skupię na pracy lekarzy stomatologów, natomiast zasady określania uprawnień emerytalnych w przypadku wszystkich określonych powyżej dyscyplin medycyny będą podobne.

Emerytura w wieku obniżonym będzie przysługiwała każdemu stomatologowi, który:

Na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się:

  1.  okresem zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w wymiarze 15 lat;
  2.  20-letnim dla kobiet i 25 letnim dla mężczyzna stażem pracy;

Ponadto na dzień złożenia wniosku kobieta stomatolog powinna mieć ukończone 55 lat życia, zaś mężczyzna 60 lat życia.

Zgodnie z § 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze – do okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach można zaliczyć tylko pracę świadczoną jako pracownik, nie zaś wykonywaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym dentyści prowadzący przed dniem 1 stycznia 1999r. praktykę zawodową tylko w formie własnego gabinetu, nie mogą liczyć na zaliczenie tej pracy do kategorii prac szczególnych   (pomimo, iż wykonywać mogli dokładnie te same czynności, co ich koledzy zatrudnieni w przychodniach).

Jeżeli natomiast lekarz przed 99r. zatrudniony był na pełen etat, natomiast po pracy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przyjmował pacjentów w swoim gabinecie, jak najbardziej spełnia kryteria uprawniające do wcześniejszej emerytury.

Kolejnym utrudnieniem wynikającym ze specyfiki pracy stomatologa było wykonywanie prac w ramach zatrudnienia w kilku podmiotach. Możliwa przecież jest sytuacja, w której lekarz 4 godzinny dziennie pracował w placówce A, natomiast pozostałe 4 godziny w placówce B. Jeżeli łączny wymiar czasu pracy wynosił 1 etat (8 godzin dziennie), świadczona praca winna zostać zaliczona jako wykonywana w warunkach szczególnych.

Po ostatnie należy pamiętać, iż brak dokumentu w postaci świadectwa pracy w warunkach szczególnych sporządzonego na urzędowym formularzu – nie uniemożliwia przejścia na wcześniejszą emeryturę. Świadectwo pracy ma w postępowaniu przed Sądem jedynie walor dokumentu prywatnego, który może zostać zastąpiony przez inne środki dowodowe.

 

Porady prawne Kraków

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Aby dodać komentarz rozwiąż równanie: *