Przerwanie okresu podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu, a ponowne obliczenie podstawy wymiaru składki

Zasady obliczania podstawy wymiaru zasiłku chorobowego zostały uregulowane w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczeń społecznych w razie choroby i macierzyństwa, jednakże ustawodawca przewidział wyjątek od podstawowych zasad, i tak zgodnie z treścią art. 43 cytowanej ustawy podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego rodzaju, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe. A contrario jeśli więc przerwa trwała dokładnie trzy miesiące bądź dłużej niż trzy miesiące – podstawę wymiaru zasiłku ustala się na nowo.

Ustawodawca przewidział, że ze względu na kontynuację świadczeń możliwe jest wykorzystanie podstawy ich wymiaru obliczonej na potrzeby uprzednio nabytego świadczenia. Jedynym kryterium wskazanym w art. 43 ustawy o świadczeniach pieniężnych jest nieistnienie przerwy między okresami pobierania zasiłków – zarówno tego samego rodzaju, jak i innego rodzaju – albo wystąpienie przerwy nie dłuższej niż trzy miesiące kalendarzowe (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2005 r., I UK 372/04).

Podkreślić należy, iż art. 43 nie odnosi się do ciągłości ubezpieczenia, a jedynym warunkiem jest nieistnienie przerwy między zasiłkami tego samego, bądź różnego rodzaju, lub istnienie przerwy krótszej, niż trzy miesiące.

Dlaczego o tym piszę?

Bowiem zdarzają się sytuację, iż po okresie pobierania zasiłku macierzyńskiego, Ubezpieczone zapominają o konieczności dokonania zgłoszenia do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego w terminie 7 dni po ustaniu prawa do zasiłku macierzyńskiego (szczegółowe omówienie ww. kwestii we wpisie pt. Zasiłek chorobowy po zasiłku macierzyńskim). Niejednokrotnie konsekwencją powyższego jest brak podlegania ubezpieczeniu chorobowemu i odmowa prawa do zasiłku chorobowego w przypadku powstania niezdolności do pracy z powodu choroby bezpośrednio po ustaniu prawa do zasiłku macierzyńskiego.

W związku z ustaniem ubezpieczenia chorobowego, Ubezpieczona, która opłaciła składkę w prawidłowej wysokości w odpowiednim terminie może podjąć walkę, w której wykaże, że samo opłacenie składki jest dorozumianym złożeniem wniosku o objecie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym.

Może dojść również do sytuacji, iż organ rentowy ustali, iż nastąpiła przerwa w podleganiu ubezpieczeniu chorobowemu i przy ustaleniu prawa do zasiłku obliczy ponownie podstawę wymiaru zasiłku (w praktyce będzie ona zazwyczaj niższa), co będzie nieuzasadnione w przypadku, gdy przerwa była krótsza niż 3 miesiące.

Porady prawne Kraków

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Aby dodać komentarz rozwiąż równanie: *