Choroba współistniejąca – jeden okres zasiłkowy.

Bardzo często na moje biurko trafiają decyzje w przedmiocie odmowy prawa do zasiłku chorobowego. Z uzasadnienia takich decyzji najczęściej wyczytuje jeden argument:

„choroby na które Pan/i cierpi są współistniejące i nie stanowią podstawy do otwarcia nowego okresu zasiłkowego”.

Stosownie do art. 8 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczeń społecznych w razie choroby I macierzyństwa zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art, 6 ust. 2 – nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy spowodowana została gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży – nie dłużej niż przez 270 dni.
Do okresu zasiłkowego wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, jak również okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni.

W związku z faktem, iż w konkretnym stanie faktycznym przerwa pomiędzy niezdolnościami trwa co najmniej jeden dzień, a schorzenia na które cierpi Ubezpieczony są całkowicie odmienne, np. uraz nogi i depresja, ZUS odmawiając prawa do zasiłku chorobowego wskazuje, że choroby te są współistniejące, czyli innymi słowy „mówiąc” w ocenie ZUSu w trakcie L4 z uwagi na uraz nogi u Ubezpieczonego występują objawy depresji, dlatego też należy zaliczyć okres zwolnienia z powodu urazu nogi, gdzie występowała depresja oraz okres kolejnej niezdolności wywołanej depresja do jednego okresu zasiłkowego.

Wskazać należy, iż nie można automatycznie przyjąć, jak czyni to ZUS, iż sam fakt istnienia u niektórzy Ubezpieczonych konkretnych schorzeń w obu okresach niezdolności do pracy, które mogły powodować dolegliwości świadczy o tym, iż choroby te są współistniejące. Stopień dolegliwości w niektórych schorzeniach nie jest taki sam, bowiem istnieją okresy zaostrzeń i remisji. Samo występowanie określonego schorzenia nie jest równoznaczne z niezdolnością do pracy.

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, a z nie powodu występowania u niego schorzenia przewlekłego w okresie trwania takiego ubezpieczenia, które z uwagi na zaostrzeniu lub remisji w różnych okresach czasu, w danym momencie może nie powodować w ogóle niezdolności do pracy.

Z uwagi na powyższe, bardzo często, pomimo stanowiska ZUS, dochodzi do rozpoczęcia nowego okresu zasiłkowego, w konsekwencji nabycia prawo do zasiłku chorobowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Aby dodać komentarz rozwiąż równanie: *